Prawa Pacjenta

Pacjent ma prawo do świadczeń odpowiadających aktualnej wiedzy medycznej, a w sytuacji ograniczonych możliwości — do przejrzystej, obiektywnej procedury ustalającej kolejność dostępu według kryteriów medycznych. Pacjent może żądać, by lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium, a pielęgniarka (położna) — opinii innej pielęgniarki (położnej).

Pacjent (a także małoletni, który ukończył 16 lat) ma prawo do przystępnej informacji o stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych i możliwych metodach diagnostycznych oraz leczniczych, następstwach ich zastosowania lub zaniechania, wynikach leczenia i rokowaniu. Pacjent może wskazać osoby, którym informacje mają być udzielane, lub zażądać ich nieudzielania.

Pacjent ma prawo wyrazić zgodę lub odmówić zgody na badanie i udzielenie świadczeń — po uzyskaniu odpowiedniej informacji. W przypadku zabiegu operacyjnego lub metody leczenia/diagnostyki o podwyższonym ryzyku zgodę wyraża się w formie pisemnej. Uwzględnione są także prawa osób małoletnich (16+) i przedstawicieli ustawowych.

Osoby wykonujące zawód medyczny są zobowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności o stanie zdrowia — również po śmierci pacjenta, z wyjątkami przewidzianymi w ustawie (m.in. za zgodą pacjenta lub gdy stanowią o tym przepisy).

Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w tym prawo do umierania w spokoju i godności, oraz prawo do leczenia bólu — Szpital jest zobowiązany określać natężenie bólu, leczyć go i monitorować skuteczność leczenia. Na życzenie pacjenta przy udzielaniu świadczeń może być obecna osoba bliska.

Pacjent ma prawo dostępu do dokumentacji medycznej. Udostępnia się ją: do wglądu, przez wyciąg, odpis, kopię lub wydruk, na informatycznym nośniku danych albo za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

Opłaty (maksymalne, jako ułamek przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez GUS):

Aktualna kwota w zł wynika z obwieszczenia Prezesa GUS za dany kwartał. Pierwsza kopia dokumentacji medycznej w danym zakresie jest bezpłatna.

Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy może wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarza, jeżeli mają one wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od wydania opinii/orzeczenia.

Pacjent, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny ma prawo zgłaszać działania niepożądane produktów leczniczych osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi URPL lub podmiotowi odpowiedzialnemu.

Pacjent w opiece stacjonarnej i całodobowej ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami, a także do odmowy takiego kontaktu. Ma również prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej.

Pacjent przebywający w opiece stacjonarnej i całodobowej ma prawo do opieki duszpasterskiej. W sytuacji pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia Szpital umożliwia kontakt z duchownym wyznania pacjenta.

Pacjent przebywający w opiece stacjonarnej i całodobowej ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie. Koszty realizacji tego prawa ponosi Szpital.